جامعه

شرکت «اوپن‌ای‌آی» اعلام کرد که حافظه «چت‌جی‌پی‌تی» برای افزایش تازگی، تداوم و مرتبط بودن اطلاعات بهبود خواهد یافت.

بالاخره پس از ماه‌ها اختلال و قطعی فرساینده اینترنت بین‌الملل، در روز‌های اخیر نشانه‌هایی از اتصال دوباره شبکه جهانی دیده شد. داده‌های زنده ترافیک اینترنتی از افزایش سطح اتصال ایران و دسترسی دوباره به برخی پلتفرم‌ها حکایت دارد، اما این بازگشت، به جای آنکه پایانی بر نگرانی‌های کاربران باشد، خود به آغاز وضعیتی تازه انجامیده است؛ وضعیتی مبهم و ناپایدار که می‌توان آن را «برزخ پیام‌رسان‌ها» نامید.

افزایش هزینه دریافت گواهینامه رانندگی تا مرز ۱۵ میلیون تومان، صرفاً یک تغییر تعرفه یا یک خبر اقتصادی نیست؛ این تصمیم می‌تواند پیامدهایی فراتر از حوزه آموزش رانندگی داشته باشد و آثار آن را باید در امنیت ترافیکی، اشتغال جوانان و حتی آسیب‌های اجتماعی جست‌وجو کرد.

وضعیت آب‌های زیرزمینی در پهنه شمال شرق و شرق استان تهران، شامل شمیرانات و دماوند، به دلیل ویژگی‌های خاص توپوگرافی، ساختار زمین‌شناسی و از همه مهم‌تر بارگذاری جمعیتی و توسعه ویلا‌های تفریحی، نمادی از بحران خشکسالی هیدرولوژیک است.

قبض خاموشی اینترنت در جیب شهروندان ایرانی است، هزینه اتصال یا عدم اتصال سه ماهه‌ای که از جیب‌شان رفت.

کمبود و گرانی دارو در داروخانه‌های تهران باعث شده خانواده‌ها برای درمان بیمارانشان وارد مسیر طولانی و پراضطراب شوند؛ نسخه‌ها دیگر فقط درمان نیستند، بلکه معیاری از توان مالی و دسترسی به دارو شده‌اند.

امروز شنبه ۲ خرداد ۱۴۰۵، هشتاد و پنجمین روزی است که کاربران عادی اینترنت در ایران با محدودیت شدید دسترسی به شبکه‌های جهانی رو‌به‌رو هستند.

رایگان شدن مترو و اتوبوس فقط حذف هزینه بلیت نیست؛ بلکه یک تغییر روانی عمیق در انتخاب‌های روزمره مردم است.

یک جمعیت شناس گفت: هرم سنی جمعیت در ایران گنبدی شکل خواهد شد. جمعیت سالمند به ۲۵ تا ۲۷ درصد خواهد رسید، جمعیت زیر ۱۵ سال حدود ۱۵ تا ۱۶ درصد خواهد بود و حدود ۵۰ درصد جمعیت در سن فعالیت اقتصادی خواهند بود.

این‌جا، در صف داروخانه‌های مرجع مثل هلال احمر و ۱۳ آبان، روایت دارو فقط روایت «کمبود» نیست؛ روایت دسترسی است. روایت خانواده‌هایی است که برای رسیدن به درمان، باید دارویاب شوند؛ مسیر طولانی را بروند، صف بایستند، تلفن بزنند، نسخه را چند بار ثبت کنند، از بیمه بپرسند، قیمت بگیرند و آخر سر هم شاید دست خالی بمانند.

گفتگو