عبدالله اوجالان دوشنبه گذشته در زندان امرلی، پیامی تحت عنوان «فراخوانی برای صلح و جامعه دموکراتیک» نوشت که پنجشنبه احمد تورک شهردار سابق ماردین (عزل شده توسط دولت) آن را در نشستی خبری قرائت کرد.
ویدئویی از یک خاخام یهودی و تصاویری از برنامهای به ظاهر مذهبی و اعتقادی چندصد یهودی (پوشش مشابه خاخامهای یهودی) در کنار دیوار ندبه (بر اساس اطلاعات فیلم) در فضای اینستاگرام میچرخد، یک خاخام یهودی از پیشگوییهای شیمون باریوخای، چنین میگوید: وقتی حاکم سوریه سقوط کرد، منجی اسرائیل ظهور میکند.
سرنوشت نظم آتی نظام بین الملل را در نهایت نه رقابتهای ژئوپلیتیکی، بلکه زنجیرههای تامین ارزش جهانی مشخص خواهد کرد. به بیانی دیگر تمام اقدامات نظامی و دیپلماتیک کشورها اگر منجر به تعیین سهم آنها در چرخههای انتقال کالا- خدمات در نقاط مختلف جهان نشود، آنگاه نمیتوان صحبت از وزن بین المللی یا نفوذ منطقهای آنها کرد.
در باب تحولات شام و جراییاش تحلیلهای بسیاری مطرح است. گروهی براین باورند که متغیرهای داخلی زمینهساز چنین تغییری شده است. اما همزمان گروهی دیگر ضمن تاکید بر متغیرهای داخلی براین باورند که عوامل بیرونی، چون فعل و انفعالهای ترکیه در این زمینه نتیجه بخش بوده است.
در شرایط کنونی گمانهزنیها در باب رویکرد احتمالی دونالد ترامپ در ارتباط با آسیای مرکزی بالا گرفته؛ جغرافیایی که به واسطه منابع سنتی که در خود جای داده و جغرافیایش بیش از هر زمان دیگر در کانون توجهها قرار دارد و میتواند به سان اهرمی به واشنگتن کمک کند تا در بازی قدرتها دست بالا را داشته باشد.
در باب چشمانداز خاورمیانه در عصر پساترامپ تحلیلهای بسیاری مطرح است؛ گروهی بر این باورند که به واسطه غیرقابل پیش بینی بودن رئیس جمهوری منتخب آمریکا به سختی میتواند از سیاستهای احتمالیاش گفت، با این همه گروهی دیگر با تکیه بر تحولات پیشین بر این باورند که در سیاستهای کلان ایالات متحده در باب مسائل جهانی تغییرات چندانی ایجاد نمیشود و صرفا در هر بازه زمانی چهار ساله شاهد تفاوت تاکتیکها خواهیم بود.
ناظران با استناد به دادههای نظرسنجیها بر این باورند که هریس به واسطه دو عامل، نادیده گرفتن آرای جمعیت آمریکایی عرب تبار و همچنین مولفههای اقتصادی میدان را به رقیب جمهوری خواه واگذار کرد؛ همانی که به خوبی از دغدغههای رای دهندگان آگاه بود و توانست از چالشهای حاکم فرصت سازی کند.