
گوی خبر [1]- جواد پژمان /
وقتی صحبت از بازیگران چندچهره و محبوب سینمای ایران میشود، نام اکبر عبدی همیشه به میان میآید؛ بازیگری که با توانایی در ایفای نقشهای طنز و جدی، خاطرات زیادی برای چند نسل ساخته است.
اکبر عبدی یکی از چهرههای ماندگار سینما و تلویزیون ایران است که با نقشهای متفاوت و بازیهای خاطرهانگیز، نام خود را در تاریخ هنر ایران ثبت کرده است. از شروع فعالیت هنری تا رسیدن به شهرت، زندگی و کارنامه او پر از اتفاقات جذاب است.
اکبر عبدی به دلیل قدرت بالای گریمپذیری، بداههپردازی، تسلط بر لهجهها و زبان بدن، یکی از معدود بازیگرانی است که هم در آثار طنز و هم در فیلمهای درام موفق بوده است. بسیاری از منتقدان او را در کنار بزرگترین کمدینهای تاریخ سینمای ایران قرار میدهند و نقشآفرینیهایش در اجارهنشینها، مادر، هنرپیشه، آدمبرفی و خوابم میآد را از ماندگارترین بازیهای تاریخ سینمای ایران میدانند.
اکبر عبدی (زاده ۴ شهریور ۱۳۳۹ در تهران) یکی از برجستهترین بازیگران، کمدینها و هنرمندان سینمای ایران است. او فعالیت هنری خود را از تئاتر آغاز کرد و در سال ۱۳۶۰ با مجموعه تلویزیونی «محله بهداشت» وارد قاب تلویزیون شد. اما شهرت گسترده او با مجموعههای خاطرهانگیزی مانند «محله بروبیا» و «بازم مدرسهام دیر شد» رقم خورد؛ آثاری که او را به یکی از محبوبترین چهرههای طنز ایران تبدیل کردند.
در سینما، عبدی با کارگردانان بزرگی همچون داریوش مهرجویی، علی حاتمی، محسن مخملباف، رضا عطاران، مسعود دهنمکی و فریدون جیرانی همکاری کرده است. ویژگی منحصربهفرد او، توانایی ایفای نقشهای کاملاً متفاوت است؛ از کودکان و افراد دارای معلولیت ذهنی گرفته تا پیرمردها و حتی شخصیتهای زن، که بسیاری از آنها به آثار ماندگار سینمای ایران تبدیل شدهاند. نقشآفرینی او در فیلم «آدمبرفی» و سپس «خوابم میآد» از مشهورترین نمونههای بازی در نقش زن در سینمای ایران محسوب میشود.
مهمترین فیلمهای سینمایی
اجارهنشینها (۱۳۶۵)
گراند سینما (۱۳۶۷)
مادر (۱۳۶۸)
مدرسه پیرمردها (۱۳۷۰)
دلشدگان (۱۳۷۰)
ناصرالدینشاه آکتور سینما (۱۳۷۱)
هنرپیشه (۱۳۷۲)
آدمبرفی (۱۳۷۳)
مرد آفتابی (۱۳۷۴)
اخراجیها (۱۳۸۵)
اخراجیها ۲ (۱۳۸۷)
دلشکسته (۱۳۸۷)
اخراجیها ۳ (۱۳۸۹)
خوابم میآد (۱۳۹۰)
رسوایی (۱۳۹۱)
معراجیها (۱۳۹۲)
رسوایی ۲ (۱۳۹۴)
سوءتفاهم (۱۳۹۶)
ایکسلارج (۱۳۹۷)
خودرو (۱۴۰۰)
نقره داغ (۱۴۰۱)
او همچنین در دهها مجموعه تلویزیونی از جمله امام علی (ع)، در چشم باد، بدون شرح، خواب و بیدار، معصومیت از دست رفته و آثار متعدد طنز حضور داشته است.
خبرنگار/ جواد پژمان