خروج مهدی رسولی از ایتا؛ نشانهای از تغییر در جریان نیروهای انقلابی؟
گوی خبر [1]- «مهدی رسولی از قطار ایتا پیاده شد...»؛ جملهای که این روزها بارها در شبکههای اجتماعی دستبهدست شده است. این عبارت، در ظاهر کنایهای طنزآمیز به اختلاف میان تندروها و این مداح است، اما در پس آن، روایتی آشنا از شیوه مواجهه جریانهای تندرو با چهرههایی نهفته است که از چارچوب مورد نظر آنها خارج میشوند. فرقی هم نمیکند سیاستمدار و سلبریتی باشند یا واعظ و مداح؛ برای جریانهای تندرو، فاصله گرفتن از مواضع مورد تأییدشان، به معنای قرار گرفتن در صف حملات است. کافی است نظری برخلاف آنچه میگویند مطرح شود تا از هر تریبونی برای هتاکی و ایجاد فشار روانی استفاده کنند و به مقصود خود برسند؛ گویی برای آنان رسیدن به مقصود، مهمتر از بدنامی در میان مردم است.
عصبانیت تندروها از مهدی رسولی
از زمان امضای تفاهم ایران و آمریکا، شعار «مرگ بر سازشگر» علیه مسئولان ارشد کشور به کار گرفته شد؛ شعاری وحدتشکنانه، آن هم در روزهایی که نیاز به همبستگی و حفظ انسجام ملی بیش از هر زمان دیگری احساس میشود و پای آن به مراسم تشییع و تدفین پیکر رهبر شهید انقلاب در استانهای تهران و مشهد نیز باز شد. اما چرا به یکباره مهدی رسولی از قطار ایتا پیاده شد؟
ایتا اگرچه یک پلتفرم داخلی و ایرانی است و در روزهای قطعی اینترنت بینالملل، در کنار دیگر پلتفرمهای داخلی، به بستری برای حضور مردم تبدیل شده است، اما اپلیکیشنی برای حضور اکثریت چهرههای نزدیک به طیف تندرو نیز به شمار میرود و از همین رو، در ادبیات فضای مجازی این روزها، «ایتا» به نوعی به نمادی از این جریان سیاسی تبدیل شده است.
در مراسم تدفین پیکر رهبر شهید که پنجشنبهشب و در حرم امام رضا (ع) برگزار شد، بار دیگر شعارهای «مرگ بر سازشگر» و «مذاکره با دشمن، خیانت است به میهن» علیه محمدباقر قالیباف و اعضای دولت سر داده شد. این اقدام با واکنش مهدی رسولی، که در آن هنگام مشغول خواندن روضه بود، همراه شد و او با قطع این شعارها تلاش کرد تا با سر دادن شعار «حیدر، حیدر» از شکستن و تند شدن فضای مراسم جلوگیری کند. در این میان، برخی از مردم و کاربران در فضای مجازی بر این باورند که این اقدام تندروها، شکستن حرمت فضای حرم رضوی بوده و پس از واقعه مسجد گوهرشاد، این نخستین بار است که فضای حرم شاهد چنین شعارهایی علیه مسئولان ارشد کشور بوده است.
اما اقدام رسولی و ممانعت او از تندرویها به مذاق آنانی که خود را بدنه سخت نظام میخوانند، خوش نیامد و از همان زمان، حملات تند و تیز خود را علیه او آغاز کردند و از رسولی خواستند که «به راه راست برگردد تا مثل قالیباف، در چشم مردم حزبالله ذلیل نشود!» یکی دیگر نیز خطاب به او نوشت: «عزیز بودی، چون صدای مردمِ مبعوثشده بودی! اما حالا که صدای مردمِ مبعوثشده را خاموش میکنی، صدایت را خاموش میکنند!»
این پایان راه نیست...
حمله به مهدی رسولی نخستین تجربه تقابل جریانهای تندرو با مداحان نیست. در سالهای اخیر، هر مداحی که برخلاف روایت مورد نظر این جریان سخن گفته یا از تصمیمات کشور حمایت کرده، هدف انتقادها قرار گرفته است. میثم مطیعی، حسین طاهری، محمدحسین پویانفر و... تنها نمونههایی از این مداحان هستند.
میثم مطیعی نیز از دیگر چهرههایی بود که در هفتههای گذشته علیه تندروها موضعگیری کرده است. او با اشاره به توهینهای صورتگرفته به فرماندهان نظامی ایران از سوی دلواپسان گفت: «چهار ماه بیشتر از جنگ رمضان نگذشته است؛ چه میکنید شماها؟ چطور به خودتان اجازه میدهید زیر باد کولر نشستهاید، پا روی پا انداختهاید و به فرماندهان نظامی توهین میکنید؟ کسی هم اگر به شما حرف بزند، سریع برچسب ضدانقلاب میزنید؟ چه جماعتی هستید که فقط خودتان را انقلابی میدانید؟ بس کنید، باید در دهان شما زد.»
او پیشتر نیز گفته بود: «یک ادایی هست که ما دسترسی و رانت اطلاعاتی داریم و یا اگر موضوعی را جایی شنیدیم، باید حتماً در میادین بازگو کنیم و بگوییم ما خیلی خفن هستیم؛ آن دسته از افرادی که این اخبار را بازگو میکنند، اکثراً اخبار ناقص و اشتباه را در میادین اعلام میکنند. دیشب گفتم و باز هم تکرار میکنم؛ بزرگ شوید، از بچگی خودتان دست بردارید. الان انتخابات نیست، الان جنگ است.»
پویانفر و طاهری نیز، مانند مطیعی، به دلیل حمایت از تصمیم مسئولان کشور در امضای تفاهم میان ایران و آمریکا، زیر تیغ انتقادات رفتند. در واقع، باید گفت این همان استراتژیای است که سالهاست دلواپسان از آن پیروی میکنند و حتی تذکرات مقامات امنیتی کشور نیز باعث نشده است که از خواستههای خود عقبنشینی کنند. از همین رو، میتوان گفت حملات آنان به رسولی نیز پایان راه تندرویها نیست و آنان در روزهای آینده بهانهای برای حمله به چهرههای همسو با نظام، اما ناهمسو با دیدگاه خود، پیدا خواهند کرد.